کار خیر در سیره امام رضا(ع)

کار خیر در سیره امام رضا(ع)

ما مردمان ایران زمین در میان امامان معصوم(ع) انس و الفت خاصی با امام رضا(ع) داریم. چرا که حضور ایشان در سرزمینمان موجب شد خود را در تمامی احوال در سایه لطف ایشان بدانیم. کم نیست ارزش و بهای هم‌جواری با امام رئوفی که حتی آهوی دشت نیز از رحمت او بی‌نصیب نمی‌ماند. پس بیراه نیست اگر چشم امید به لطف و کرم امام رضا(ع) داشته باشیم. در مقابل شایسته است در مقام پیرو و شیعه راستین در تمام امور به ایشان اقتدا کنیم و امام رضا(ع) را الگوی خود قرار دهیم. گرچه امامان معصوم معدن فضیلت و کرامت هستند و ما تنها می‌توانیم ذره‌ای از این دنیای بی‌کران را درک کنیم.

مطالب دیگر را در بلاگ ما بخوانید

امام رضا(ع)

بخشش در سیره امام رضا(ع)

یکی از مواردی که در سیره تمام امامان دیده می‌شود اهتمام ایشان بر انجام کار خیر و کمک به نیازمندان است. امام رضا(ع) نیز مانند پدران بزرگوار خویش به چنین صفات و فضایلی شهرت داشتند چنانکه “ابراهیم بن عباس” امام رضا(ع) را این گونه توصیف می‌کند: “هرگز ندیدم علی بن موسی الرضا حتّی در حد کلام به کسی جفا کنند؛ ندیدم هرگز سخن شخصی را قطع کنند؛ ندیدم که نیازمندی را از درگاه خود برانند؛ ندیدم در حضور دیگران تکیه زنند؛ ندیدم با صدای بلند بخندند ولی همواره تبسم می‌کردند و همواره وقتی کنار سفره می‌نشستند تمام همراهان و غلامان را نیز در کنار خود می‌نشاندند.”

شرمندگی نیازمند

در بسیاری از آیات و روایات در بیان آداب کار خیر و کمک به نیازمندان، مکرر بیان شده که ثواب کار خیر پنهانی بسیار بیشتر از ثواب کار خیر علنی است. بخشی از حکمت این دستور شاید به خاطر ضرورت حفظ شخصیت و کرامت آدمی باشد. زیرا شخص نیازمند همین که نیاز خود را بیان می‌کند شرمنده می‌شود حال دریافت علنی کمک و صدقه در حضور دیگران نیز شرمندگی او را دو چندان می‌سازد. به همین خاطر در سیره امامان معصوم دیده می‌شود که آنها نهایت تلاش خود را می‌کردند تا مانع شرمندگی و حقارت نیازمندان شوند. در این مورد روایت است روزی امام رضا(ع) در مسجد مجلسی داشتند. فردی غریب وارد شد و عرض کرد: “ای فرزند پیامبر خدا من در دیار خود اعتبار و مکنت فراوان دارم. برای سفر حج به اینجا آمدم ولی اکنون تمام اموالم را خرج کردم و توان بازگشت به خانه را ندارم. اگر امکان دارد به من کمک کنید تا به خانه برگردم. من مستحق صدقه نیستم به محض رسیدن به دیار خود همان مبلغ از اموال خود را از جانب شما صدقه می‌دهم. ” امام فرمودند منتظر بمانید تا مجلس به پایان برسد. پس از پایان جلسه و خروج مردم امام به منزل رفتند و مبلغی تدارک دیده و از پشت در به مرد غریب دادند. یاران امام از علت تعلل ایشان در کمک به آن فرد جویا شدند. امام رضا(ع) فرمودند: “نمی‌خواستم در حضور دیگران او را شرمنده سازم. آیا نشنیده‌اید که پیامبر(ص) فرمودند: “کار خیری که پنهانی انجام شود ثوابی معادل هفتاد حج دارد.””

کلیک کنید  بررسی آسیب‌های بلایای طبیعی

نهایت بخشندگی

وجه دیگر کرامت امامان در نمایش اوج بخشش و کرم برای مسلمانان بود. آنها مردم را به پیروی از تعالیم اسلامی به کمک به نیازمندان به عنوان معامله با خداوند فرا می‌خواندند. امّا این فراخوان تنها در گفتار نبود بلکه در عمل نیز ایشان باور خود به سودمندی معامله با خداوند را نشان می‌دادند. در همین زمینه روایت است در زمانی که امام رضا(ع) در خراسان بودند در روز عرفه تمام اموال خود را برای کمک به نیازمندان بخشیدند. گفته می‌شود فضل بن سهل گفت این امر غرامت و اسراف است. امام رضا(ع) پاسخ دادند: “کاری که وعده پاداش و کرامت از جانب خداوند در آن است هرگز غرامت نیست بلکه غنیمت است.”

همچنین می توانید وارد صفحه همکاری با ما شوید و با ما همکاری کنید و میتوانید کمک های خود را به صورت پرداخت حمایت مالی برای ما ارسال کنید

کار خیر

ترویج آداب احسان

از دیگر مواردی که امام رضا(ع) به آن اصرار داشتند ترویج آداب احسان و نیکوکاری بود. ایشان از یک سو همانند پدران بزرگوار خود به کارهای خیر پنهانی و کمک به نیازمندان اهتمام داشتند. از سوی دیگر تلاش می‌کردند آداب احسان و نیکوکاری را نیز به مردم بیاموزند. بدون تردید تأسی به این بزرگواران و تلاش برای ترویج فرهنگ نیکوکاری در جامعه گام مؤثری در اعتلای فرهنگی جامعه و بهبود شرایط اجتماعی خواهد بود.

به عنوان مثال در بیان اهمیت “میزان توان مالی در کار خیرامام رضا(ع) می‌فرمایند: “صدقه حتّی اگر به میزان اندک باشد بسیار ارزشمند است زیرا خداوند به نیت خالصانه و صادقانه در صدقه پاداش می‌دهد نه به میزان آن”

کلیک کنید  طرح زیارتی هم قدم با عشاق ویژه زائر اولی های کربلای معلی

در جای دیگری نقل شده امام رضا(ع) هنگامی که بر سر سفره می‌نشستند ظرف بزرگی درخواست می‌کردند. سپس از هرآنچه در سفره بود مقداری در آن ظرف قرار می‌دادند و برای نیازمندان و فقرا می‌بردند.

همچنین ایشان بر لزوم آشنایی کودکان و نوجوانان با آداب کرم و بخشندگی تأکید داشتند. لذا از امام رضا(ع) نقل شده که فرمودند: “به فرزندانتان اجازه دهید تا احسان و نیکوکاری ولو به اندازه بخشش تکه نانی را تجربه کنند. زیرا هر آنچه در راه خدا اهدا می‌شود هرچند اندک اگر با نیت خالص باشد بسیار ارزشمند است.”

اینستاگرام

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

توسط
تومان